giftige planten
heel wat planten zijn giftig voor paarden dit zijn al een paar voorbeelden
St Jacobs-kruiskruid
Het gif uit dit gele kruid is heel schadelijk voor de lever van paarden en runderen. De lever van deze dieren voert de schadelijke stoffen niet af maar slaat deze op waardoor de lever op den duur ernstig beschadigt. Dit kan erg pijnlijk zijn voor het dier. Het erge van deze vergiftiging is dat er vaak niks meer aan te doen is als je eenmaal de symptomen gaat herkennen. Verschillende dieren zijn er al aan gestorven.
Symptomen zijn o.a. zenuwachtigheid, gewichtsverlies, diarree, vochtophoping, geen lust meer om te werken en soms onvoorspelbaar gedrag als reactie op de pijn, wat tot gevaarlijke situaties kan leiden.
Zelfs na het maaien, blijft het gif zijn kracht behouden en is het ook hier weer duidelijk dat het belangrijk is dat je de oorsprong van je hooi kent. In Engeland en Amerika, waar het Sint Jacobskruiskruid ondertussen een plaag is, is men verplicht het kruid te verdelgen als men dit aantreft.
Het vervelende is dat het kruid moeilijk te verdelgen is. Een plant kan tot wel 200.000 zaadjes voortbrengen en de zaden kunnen zelfs jaren later ontkiemen. Je kan het kruid uittrekken (handschoenen aan!) maar als er een stuk wortel blijft zitten, bestaat de kans dat het kruid gewoon terug komt. Het verspreidt zich snel dus het is belangrijk dat ook omliggende percelen Sint Jacobskruiskruid-vrij worden gemaakt. Je kan de gemaaide en uitgetrokken stukken het best verbranden. Let wel op! Het kruid is ook voor ons giftig!
Van juni tot oktober is de bloeitijd van dit kruid. Rekening houdend met de snelle verspreiding kan je ze dus het best voor deze tijd zo veel en snel mogelijk verwijderen.
Tip: Bescherm zoveel mogelijk paarden en breng andere paardenvrienden op de hoogte van dit kruid
dodelijk
de meest voorkomende giftige planten
Onderstaande lijst is zeker niet volledig, maar bevat wel de meest voorkomende planten.
Weideplanten
Bastaardklaver, de hele plant is giftig en veroorzaakt zonnebrand, hoefbevangenheid en leverstoornissen.
Jacobskruiskruid, wordt in de weide door de paarden meestal met rust gelaten, maar komt ook in gedroogde vorm in hooi voor, veroorzaakt leverbeschadiging.
Heermoes of akkerpaardenstaart, stengels (zowel vers als gedroogd) zijn giftig en veroorzaken verlammingsverschijnselen.
Boterbloem, de kruipende boterbloemen zijn giftig. Worden in de weide meestal met rust gelaten en in gedroogde vorm zijn ze niet meer giftig. Is er toch van gegeten dan zijn de verschijnselen mondslijmvliesontsteking, overmatige speekselvorming, maagdarmontsteking, bloederige buikloop en nierontsteking.
St.Janskruid, de gehele plant (ook in gedroogde vorm) is giftig. Symptomen zijn een ontstoken huid, gebrek aan eetlust en complete zwakte.
Waterscheerling, alle plantdelen zijn zeer giftig en veroorzaken krampen, knarsetanden en schuimbekken.
Tuinplanten
Buxus, de gehele plant is giftig, vanwege de bittere smaak wordt er echter meestal niet van gegeten. Symptomen zijn diarree, wankele tred en verlammingsverschijnselen.
Taxus, is net als bijna alle haagplanten en coniferen zeer giftig. Veroorzaakt maag- en darmbloedingen, benauwdheid en hartstilstand.
Beuk, de vruchten (beukennootjes) zijn giftig en veroorzaken koliek, trillen en gewichtsverlies.
Monnikskap, na de bloei is de plant het giftigst en veroorzaakt het spiertrekkingen, koliek, vertraagde hartslag en zelfs verlamming.
Vingerhoedskruid, zowel vers als gedroogd is de hele plant giftig. Het veroorzaakt een vertraagde hartslag met uiteindelijk de dood tot gevolg.
Bloembollen, de bol én de bladeren zijn giftig. De paarden eten ze niet vers, maar ze kunnen wel (gedroogd) in het hooi voorkomen. Koliek, zweten, verlammingsverschijnselen en sufheid zijn het gevolg.
Onderstaande lijst is zeker niet volledig, maar bevat wel de meest voorkomende planten.
Weideplanten
Bastaardklaver, de hele plant is giftig en veroorzaakt zonnebrand, hoefbevangenheid en leverstoornissen.
Jacobskruiskruid, wordt in de weide door de paarden meestal met rust gelaten, maar komt ook in gedroogde vorm in hooi voor, veroorzaakt leverbeschadiging.
Heermoes of akkerpaardenstaart, stengels (zowel vers als gedroogd) zijn giftig en veroorzaken verlammingsverschijnselen.
Boterbloem, de kruipende boterbloemen zijn giftig. Worden in de weide meestal met rust gelaten en in gedroogde vorm zijn ze niet meer giftig. Is er toch van gegeten dan zijn de verschijnselen mondslijmvliesontsteking, overmatige speekselvorming, maagdarmontsteking, bloederige buikloop en nierontsteking.
St.Janskruid, de gehele plant (ook in gedroogde vorm) is giftig. Symptomen zijn een ontstoken huid, gebrek aan eetlust en complete zwakte.
Waterscheerling, alle plantdelen zijn zeer giftig en veroorzaken krampen, knarsetanden en schuimbekken.
Tuinplanten
Buxus, de gehele plant is giftig, vanwege de bittere smaak wordt er echter meestal niet van gegeten. Symptomen zijn diarree, wankele tred en verlammingsverschijnselen.
Taxus, is net als bijna alle haagplanten en coniferen zeer giftig. Veroorzaakt maag- en darmbloedingen, benauwdheid en hartstilstand.
Beuk, de vruchten (beukennootjes) zijn giftig en veroorzaken koliek, trillen en gewichtsverlies.
Monnikskap, na de bloei is de plant het giftigst en veroorzaakt het spiertrekkingen, koliek, vertraagde hartslag en zelfs verlamming.
Vingerhoedskruid, zowel vers als gedroogd is de hele plant giftig. Het veroorzaakt een vertraagde hartslag met uiteindelijk de dood tot gevolg.
Bloembollen, de bol én de bladeren zijn giftig. De paarden eten ze niet vers, maar ze kunnen wel (gedroogd) in het hooi voorkomen. Koliek, zweten, verlammingsverschijnselen en sufheid zijn het gevolg.